AMALTHIA’S HORN

Αμάλθεια, η κατσίκα που φρόντιζε να τρέφεται ο Δίας όταν ήταν μωρό.  

Η μητέρα του, η Ρέα, τον έκρυβε σε σπηλιά για να τον γλυτώσει από τον πατέρα του, τον Κρόνο, που έτρωγε τα παιδιά του.

Φοβόταν ότι κάποιο από αυτά θα του έπαιρνε τον θρόνο.

Από το κέρατο της Αμάλθειας ο Δίας τρεφόταν με γάλα και μέλι.

Σε κάποια στιγμή που ο μικρός Δίας έπαιζε με την Αμάλθεια έσπασε το κέρατό της.

Ο Δίας τότε, από ευγνωμοσύνη στην Αμάλθεια, της προσέφερε ένα δώρο.

‘Ενα κέρατο γεμάτο αγαθά που θα διαρκούσε για πάντα.

Έτσι, το κέρας της Αμάλθειας, έγινε το συνώνυμο της αφθονίας και της ευημερίας.

ATHENA

Αθηνά, η θεά της σοφίας, της στρατηγικής και του πολέμου.

Η Αθηνά είναι η προστάτιδα της πόλης των Αθηνών και αυτό το είχε κατακτήσει μετά από μονομαχία με τον Ποσειδώνα.

Διεκδικώντας και οι δύο θεοί την ίδια πόλη, αποφασίστηκε ότι όποιος προσφέρει το καλύτερο δώρο θα είναι ο νικητής.

Ο Ποσειδώνας πρώτος χτυπά με την τρίαινά του το βράχο και αναβλύζει νερό. Ο λαός ενθουσιάστηκε αλλά αμέσως ο ενθουσιασμός μετατράπηκε σε απογοήτευση γιατί το νερό ήταν αλμυρό.

Φυσικό, ο Ποσειδώνας είναι ο θεός της θάλασσας.

Στους κατοίκους όμως το αλμυρό νερό είναι άχρηστο.

‘Επειτα έρχεται η σειρά της Αθηνάς.

Το δικό της δώρο έναι ένα δένδρο ελιάς.

Το δώρο της φάνηκε υπέροχο στους κατοίκους της πόλης.

Το δένδρο της ελιάς θα τους προσέφερε τροφή, λάδι και ξυλεία.

Έτσι η Αθηνά κέρδισε την πόλη και το ελαιόδενδρο έγινε το ιερό δένδρο της πόλης τους.

CHARITES

Είναι οι θεότητες της γοητείας, της ομορφιάς, της δημιουργικότητας και της γονιμότητας.

Λατρεύουν την αισθητική και είναι εκείνες που προσφέρουν στους ανθρώπους τα ταλέντα.

Οι Χάριτες κατοικούν στον ‘Ολυμπο και συνοδεύουν τους θεούς και τις Μούσες.

Στην Ακρόπολη της Αθήνας τελούνταν ειδικές γιορτές αφιερωμένες στις Χάριτες.

Εκτός όλων των άλλων , λέγεται, ότι κατείχαν την τέχνη να παρασκεύαζουν αρωματικά λάδια που συνέπαιρναν τις ανθρώπινες αισθήσεις.

ANEMONE

Ο Άδωνις βγαίνει για κυνήγι στο δάσος.

Εκεί τον παραφυλάει ο Θεός Άρης, ο πρώην της Αφροδίτης που τον ζηλεύει θανάσιμα γιατί η Αφροδίτη τον έχει εγκαταλείψει για τα μάτια του Άδωνι.

Μέσα στο πυκνό δάσος ο Άρης μεταμορφώνεται σε άγριο κάπρο, επιτίθεται στον Άδωνι και τον σκοτώνει.

Η Αφροδίτη τρέχει να σώσει την κατάσταση αλλά είναι αργά.

Τον παίρνει στην αγκαλιά της και ραντίζει με νέκταρ τις πληγές.

Από την ένωση του νέκταρος και του αίματος του Άδωνι που έτρεξε στο χώμα φύτρωσε ένα λουλούδι, η Ανεμώνη.

OCEANIDES

Οι Ωκεανίδες είναι Νύμφες που η δουλειά τους είναι να προστατεύουν τα νερά.

Μυθικά, θαλάσσια πλάσματα που κατοικούν φυσικά μέσα στα νερά.

Είναι πλάσματα με μορφή παρθένου από την μέση κι επάνω και ψαριού από τη μέση και κάτω.

Πολλές απο τις Ωκεανίδες έχουν την εικόνα της γοργόνας.

Άλλες είχαν δύο πτερύγια στην ουρά τους.

Ο Ησίοδος τις υπελόγιζε σε περίπου 3.000 διασκορπισμένες στα υδάτινα σπίτια τους.

Ήταν κόρες του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτάνιδος Τηθύος.

HELEN OF TROY

Η ωραιότερη γυναίκα του κόσμου αν εξαιρέσει κανείς την Αφροδίτη.

Η Ωραία Ελένη προκάλεσε δύο μεγάλους πολέμους και έκανε πέντε γάμους.

Ασχολήθηκε μαζί της ο Όμηρος αποκαλώντας την, ομορφομαλλούσα, ομορφοπρόσωπη και ομορφοντυμένη αλλά και φρικτή γιατί προκάλεσε τον αφανισμό τόσων ηρώων.

Όσοι αιώνες και να πέρασαν δεν έπαψε να αποτελεί το συνώνυμο της καλλονής και της μοιραίας γυναίκας.

ORES

Οι ‘Ωρες είναι  θεότητες του χρόνου, των καιρών, της φύσης.
Συμβολίζουν τα δώρα που δίνει απλόχερα η φύση στην ανθρωπότητα.

Βασικό τους έργο αποτελεί η παρακολούθηση των ανθρώπινων έργων.
Ξέρουν να δίνουν σωτήριες συμβουλές και να διώχνουν απ΄τις ψυχές την αλαζονεία.

Είναι κόρες του Δία και στον Όλυμπο  εργάζονται στις πόρτες του ανοίγοντας  και κλείνοντάς τες με τα σύννεφα.

KIRKI

Η Κίρκη ήταν μια πανίσχυρη μάγισσα που «αλυσόδενε» τα θύματα της με μαγικά βότανα και ποτά. Ζούσε στο νησί Αία και συνδέθηκε με τον Οδυσσέα και τη 10χρονη προσπάθεια του να επιστρέψει στην Ιθάκη. Μετά την περιπέτεια με τους Λαιστρυγόνες, ο Οδυσσέας και το πλήρωμά του έφτασαν στο νησί της Κίρκης.


Μια ομάδα με αρχηγό τον Ευρύλοχο ξεκίνησε να εξερευνήσει το νησί. Φτάνοντας στο παλάτι της Κίρκης εκείνη τους καλοδέχτηκε προσφέροντάς τους ένα πλούσιο γεύμα. Ο Ευρύλοχος δεν πέρασε την πύλη του παλατιού. Παρέμεινε έξω με σκοπό να παρατηρήσει και να επέμβει σε περίπτωση που κάτι συνέβαινε στους συντρόφους του μέσα στο παλάτι.


Πράγματι, η τρομερή μάγισσα είχε ποτίσει το φαγητό με μαγικά βότανα. Όλοι οι συνδαιτυμόνες μετατράπηκαν σε γουρούνια. Αντικρίζοντας το φοβερό γεγονός ο Ευρύλοχος έτρεξε πίσω στο πλοίο και τον Οδυσσέα. Ο Οδυσσέας –με τη βοήθεια του Ερμή που του προσφέρει το αντίδοτο στα μάγια της Κίρκης– ξεκινά για το παλάτι της. Εκείνη μόλις τον βλέπει τον ερωτεύεται ακαριαία και θέλει να τον κρατήσει στο νησί της. Ήξερε, όμως ότι κάτι τέτοιο ήταν αδύνατον να συμβεί.

Γι’ αυτό αποφάσισε να τον βοηθήσει. Με τις εκπληκτικές της δυνατότητες, του έδειξε τον δρόμο για την συντομότερη επιστροφή στη πατρίδα.

PYTHIA

Τη συναντούμε στο Μαντείο των Δελφών που ήταν αφιερωμένο στον θεό Απόλλωνα.

Η Πυθία έδινε χρησμούς.’Ηταν εκείνη που επικοινωνούσε με τους θεούς και μετέφερε τα μηνύματα και τις απαντήσεις στους ανθρώπους .

Εκλεγόταν ανάμεσα στις παρθένες, ευγενικής καταγωγής, των Δελφών.

Προτού χρησμοδοτήσει η Πυθία καθάριζε το σώμα της, έπινε νερό από την Κασταλία πηγή και στη συνέχεια μασούσε φύλλα δάφνης.

Έτσι ερχόταν σε πνευματική υπέρβαση και απαντούσε στις ερωτήσεις των θνητών.

IRIS

Η μόνη θεότητα που απεικονίζεται με φτερά.

Άλλοτε χρησιμεύει σαν μεσολαβητής μεταξύ των θεών και άλλοτε μεταφέρει τα ουράνια μηνύματα στους ανθρώπους.

Καμιά φορά, όταν ξεσπά αντιζηλία και ανάβει ο καυγάς ανάμεσα στους θεούς η Ίρις η αλαφροπάτητη πετάει -υπάκουος μαντατοφόρος- πάνω στα απέραντα πλάτη της θάλασσας.

GOLDEN RAIN

Η Δανάη ήταν το μοναχοπαίδι του Ακρίσιου, βασιλιά του Άργους.

Ο Ακρίσιος είχε λάβει χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο θα τον σκότωνε o εγγονός του.

Γι’ αυτό αποφάσισε να κλειδώσει τη Δανάη σε μια υπόγεια φυλακή στην οποία έμπαινε λίγο φως από ένα μικρό φεγγίτη.

Από αυτόν τον μικρό φεγγίτη η ματιά του Δία εντόπισε τη Δανάη και την ερωτεύτηκε σφόδρα.

Για να μπορέσει να μπει στη φυλακή της μεταμορφώθηκε σε χρυσή βροχη και εισχώρησε.

Από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Περσέας, εγγονός του Ακρίσιου.

DAPHNE

Δάφνη, η εκπάγλου καλλονής Νύμφη, κόρη του Πηνειού και της Γαίας, ξακουστή για την ομορφιά της. Απόλλων, ο Θεός του Φωτός πρωταγωνιστής στον μύθο του ανεκπλήρωτου έρωτα.

Ο Απόλλων, πανέμορφος Θεός είχε παντού κατακτήσεις, τόσο ανάμεσα στις θεές όσο και στις θνητές. Ερωτεύτηκε παράφορα τη Δάφνη. Η Δάφνη όμως ήταν ταγμένη στη Θεά Άρτεμη. Ήταν ακόλουθος της Θεάς, γύριζαν και κυνηγούσαν στα δάση, αγαπούσαν την ελευθερία και είχαν επιλέξει την παρθενία. Ο Απόλλων την κυνηγούσε παντού μέσα στη φύση, στα βουνά και στα αγαπημένα της δάση. Εκείνη δεν ανταποκρινόταν στον έρωτα του. Η επιμονή του Απόλλωνα ήταν πολύ ισχυρή. Κουρασμένη και απελπισμένη από την σκληρή επιμονή του Θεού προσέτρεξε στον πατέρα της για βοήθεια.

Ο Πηνειός με τα πολλά της έκανε το χατήρι.Την απαλλάσσει από το μαρτύριο και την μεταμορφώνει σε ευωδιαστό δέντρο. Ο Απόλλων αντικρίζοντας την αγαπημένη του μεταμορφωμένη σε δέντρο ραγίζει η καρδιά του. Θρηνώντας για τον ανεκπλήρωτο έρωτά του κόβει ένα κλαδί της ευωδιαστής δάφνης και το πλέκει στεφάνι στα μαλλιά του. Για να τιμήσει τον έρωτά του καθιερώνει το φυτό να θεωρείται ιερό.

Αυτό, λέγεται, πως είναι το μάθημα που έδωσε ο Έρωτας στον Απόλλωνα. Περήφανος για τα κατορθώματα του, κοροϊδευε τον γιο της Αφροδίτης τον Έρωτα ότι τριγυρνά κάθε μέρα με τα βέλη και δεν κάνει καμιά πράξη ανδρείας.

Χολώθηκε λοιπόν ο Έρωτας κι αποφάσισε να του δώσει ένα πικρό μάθημα. Κάρφωσε ένα ολόχρυσο βέλος στον Απόλλωνα, εκείνο που προκαλεί βαθύ έρωτα και στη Δάφνη ένα μολυβένιο βέλος εκείνο που απωθεί τον Έρωτα.

PAN

Ο Πάνας, κολλητός του Διονύσου, με ένα τεράστιο πλήθος περιπετειών με τις Νύμφες, σημαντικότερη των οποίων ήταν η αποπλάνηση της Σελήνης.

Είναι η προσωποποίηση της γενετικής δύναμης της ζωής, δείχνει έναν εύθυμο χαρακτήρα αλλά όταν χρειάζεται κάνει σοβαρό έργο.

Απεικονίζεται σχεδόν πάντα μαζί με το πνευστό όργανο που έπαιζε, τον Αυλό.

Στην μάχη του Μαραθώνα βοήθησε πολύ τους Έλληνες.
Κατά την διάρκεια της μάχης άρχισε να βγάζει δυνατές και τρομακτικές κραυγές και επαναλάμβανε ρυθμικά «Παν Παν Παν».

Οι Πέρσες καταλήφθηκαν από πανικό και υποχώρησαν.

Λέγεται, ότι ή λέξη πανικός προέρχεται από τον Πάνα και τις ρυθμικές του κραυγές.

HERA

Η γυναίκα του Δία, προστάτιδα του γάμου και της οικογενειακής εστίας.

Ο γάμος τους δεν ήταν ανέφελος.
Ο Δίας την απατούσε συνεχώς και της έδινε πολλές αφορμές για ζήλια.

Στις συνεχείς εκκλήσεις της ΄Ηρας να συμμορφωθεί της απαντά.
"Μην ελπίζεις να διεισδύσεις σε όλες μου τις σκέψεις. Ακόμη και η σύζυγός του Δία δεν θα μπορούσε να τις εξιχνιάσει.
Υποτάξου στους νόμους μου αλλιώς να ξέρεις πως και όλοι οι θεοί του Ολύμπου αν τρέξουν να σε βοηθήσουν δεν θα μπορέσουν να σε υπερασπιστούν".
«Δεν θυμάσαι, συνεχίζει, τη μέρα που σε πέταξα στον αέρα και σου είχα τα χέρια δεμένα με χρυσές αλυσίδες και σε κρέμασα ανάμεσα στον αιθέρα και τα σύννεφα;
Όλες οι θεότητες του Ολύμπου έτρεξαν κοντά σου μα δεν μπόρεσαν να σε βοηθήσουν».

ERATO

Η Μούσα των ύμνων.
Θεωρείται προστάτιδα του γάμου και του έρωτα.
Είναι εφευρέτης του χορού και του έρωτα.

Η Ερατώ επινόησε τα ερωτικά ποιήματα, τη μουσική, την διαλεκτική.
Την ζωγράφιζαν με στεφάνι από τριαντάφυλλα με τη λύρα και το τόξο του έρωτα στα χέρια.

" ...και τώρα Μούσα Ερατώ, έλα κοντά μας  και πες μας πως ο Ιάσονας έφερε το χρυσόμαλλο δέρας, από τον έρωτά του για τη Μήδεια.
Γιατί έχεις τις χάρες της κυπρίδας Αφροδίτης και φέρνεις τη μαγεία στα ανύπαντρα κοριτσια".

ALCMENE

Σύζυγος του Αμφιτρύωνα και μητέρα του μεγαλύτερου ήρωα
όλων των εποχών, του Ηρακλή.

Ο Δίας θαύμαζε την Αλκμήνη για την ομορφιά της και την αρετή της.

Μια ημέρα, πήρε την μορφή του άντρα της του Αμφιτρύωνα που έλειπε και κοιμήθηκε μαζί της.

Διέταξε δε τον ήλιο να μην βγει για δύο ημέρες, τριπλασιάζοντας την διάρκεια της μίας νύχτας.

Καρπός αυτού του τριημέρου ο ύψιστος των ηρώων της Ελληνικής Μυθολογίας, ο Ηρακλής.

NYMPHS

Οι Νύμφες αντιπροσωπεύουν τη νέα κοπέλα που χαρακτηρίζεται από ομορφιά, προσήνεια και προθυμία.

Είναι θεϊκής καταγωγής και κατέχουν ενδιάμεση θέση ανάμεσα στις θεές και τις θνητές.

Είναι πνεύματα και χωρίζονται στις Ναϊάδες που φυλάνε τα ποτάμια και τις πηγές, τις Ορεστιάδες, τις Νύμφες των δασών και τις Αμαδρυάδες, τις Νύμφες των δένδρων.

MUSES

Πάνω στον Όλυμπο οι Μούσες γοητεύουν τη μεγάλη ψυχή του Δία και συνταιριάζουν τις συγχορδίες, τραγουδώντας τα όσα γίνανε, τα όσα γίνονται και τα όσα θα γίνουν.

Η ακούραστη φωνή τους κυλάει από το στόμα τους σε γλυκούς τόνους και μια μαγευτική αρμονία  σκορπιέται ως πέρα.

Έτσι ανθίζει το χαμόγελο σε όλο το παλάτι του πατέρα τους, του Δία που κρατά στα χέρια του τους κεραυνούς.

ARTEMIS

Θεά της Άνοιξης, θεά της Φύσης και του κυνηγιού, Θεά σεληνιακή που κατείχε το επίθετο Καλλίστη.

Τη λάτρευαν παντού, πάνω στα βουνά, στις πηγές, στους κάμπους, τις ακροποταμιές, στους βάλτους και τις κορυφές.

Είχε απόλυτη σχέση με τα νιάτα. Σε κάποια ιερά τα κοριτσόπουλα της αφιέρωναν τα μαλλιά τους και της προσέφεραν τα παιχνίδια τους την ημέρα του γάμου τους.

Προστάτης της παρθενίας και της αγνότητας η ίδια δεν παντρεύτηκε ποτέ.

ALIA

Τα Αλίεια ήταν λαμπρότατες, χρωματιστές, φωτεινές γιορτές  αφιερωμένες στον´Ηλιο.

Γινόταν τα καλοκαίρια και περιείχαν: πομπές, θυσίες, μουσικούς, γυμναστικούς, ιππικούς και φιλοσοφικούς αγώνες.

Σε αυτούς έπαιρναν μέρος και οι άντρες και οι γυναίκες.

Οι νικητές έπαιρναν ως έπαθλο ένα στεφάνι από φύλλα λέυκης.

Οι πιο λαμπρές γιορτές του Ήλιου γινόταν στη Ρόδο.

Εκεί προς τιμήν του είχαν χτίσει και τον περίφημο Κολοσσό.